Om van de dubbelen nog maar te zwijgen

Zeg, nu we zo richting Kerst hobbelen en we dood gegooid worden met allerbestekerstnummersevertopzovelen heb ik eigenlijk maar één nummer in mijn hoofd. Alle Careyfans en Whamlovers ten spijt, sinds mijn vijfde is dit de ongeëvenaarde koploper in mijn persoonlijke allerbestekerstnummersevertopeen:

Toen het mis ging

Ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd. Tot vervelens toe denk ik bij zinnen, momenten en gebeurtenissen aan toepasselijke liedjes. De afgelopen dagen was dat niet anders. Maar waar ik normaal regelmatig ‘mooi, om te janken zo mooi’ neurie, zocht ik nu koortsachtig naar troostende teksten. Zeven mooie kleinkunstnummers doemden op, na het zien van het nieuws, na het fietsen langs de blauw-wit-rode Martinitoren, of zomaar opeens, samen met een brok in mijn keel. Van Maarten van Roozendaal tot Typhoon.

Hier de Spotify-lijst, als je een mooie Nederlandstalige aanvulling heb, vroeg ik het graag toe. Stuur me een facebookbericht of  e-mail.

Toen het mis ging - Yentl en de Boer

Red mij niet - Maarten van Roozendaal

Woorden - Bram Vermeulen

Recht in de ogen - De Dijk

Verloren tijd - Maarten Ebbers

Wat is de vraag? - Youp van 't Hek

Hemel valt - Typhoon

Al 32%, nog 21 dagen

UPDATE 29 september 10:46: 100%! Nog 39 uur te gaan. 'Ik voel me enorm gesteund (want ik ben ook gesteund natuurlijk),' schrijft Peter op de website.
UPDATE 11 december: De cd is er! Luister 'm op Spotify of koop 'm gewoon!

Peter van Rooijen wil zijn eerste album uitbrengen. Met voordekunst probeert hij dat door middel van crowdfunding voor elkaar te krijgen. Sinds ik mijn bijdrage heb geleverd, betrap ik mezelf erop iedere dag de website van voordekunst te checken om te zien of het al opschiet. Al 32%, nog 21 dagen te gaan.

Beeld door Joost de Haas. Ja, dat zijn echte kakkerlakken.

Peter van Rooijen is een cabaretier en singer-songwriter, bijvoorbeeld bekend van Circus Treurdier of Het Nieuwe Lied. In de loop der jaren heeft hij een hoop mooie Nederlandstalige liedjes geschreven die hij nu wil uitbrengen op zijn debuutalbum. Via de website voordekunst.nl kun je met je bijdrage ervoor zorgen dat de cd er ook echt komt. Het systeem is leuk: in ruil voor je donatie krijg je iets terug. Een uitnodiging voor de cd-release, de cd en, als je erg vrijgevig bent, je hoofd op de albumhoes. Hier en hier het ultieme bewijs dat die plaat er moet komen, en hier een interviewtje:

“Je zou het eens moeten horen zoals ik het hoor”

Hoever ben je met het maken van de cd?
Ik zit in de eindfase van de muziekopnames en ik heb net m'n eerste volgorde gemaakt. Dat is leuk om te doen, je krijgt dan een idee van het karakter van het album. Maar het valt pas echt op z'n plek als alle zang- en koorpartijen erop staan.

Waarom moet die cd er komen?
Ik droom er al heel lang van om m'n liedjes te laten horen zoals ze voor mij klinken. Als ik een lied schrijf, dan hoor ik in m'n hoofd de band of het orkest mee spelen. Vervolgens doe ik dat lied in m'n eentje, zeggen mensen “Wat een mooi lied” en dan denk ik: “Je zou het eens moeten horen zoals ik het hoor.”

Kun je iets verklappen over de inhoud?
De cd gaat in stijlen van Tom Waits tot aan Chet Baker en van Steely Dan tot Paul Simon, en toch hoort het allemaal bij elkaar.

Heb je er vertrouwen in dat de teller over 21 dagen op 100% staat?
Ik denk dat er meer dan genoeg mensen zijn die plezier aan de cd kunnen beleven. Als die mensen me steunen, komt het absoluut in orde. Ik heb ook een prachtige bijdrage van het Ramses Shaffy Fonds gekregen, heel erg fijn! Maar ik blijf het spannend vinden, dus bij dezen: uw hulp is hartstikke welkom!

Wat is je Nederlandstalige lievelingsliedje?
Het is de ene dag “Mooi” van Maarten van Roozendaal, alle levenslust eruit spugen, zonder reserve, zonder zelfcensuur. En de andere dag is het de vertalingen van ‘Voir un ami pleurer’. Zo machteloos, zo eerlijk, de liefde en de liefdeloosheid tegelijk beschreven. Allebei ontzagwekkend mooi en groots.

Wat is je lievelingskleur?
Blauw.
Nee! AaaaaaARRRRG!!!

Klik hier om Peter te steunen.

Slechte gedichtendag

‘Het gat in de waterleiding was zo slecht gedicht, de hele kelder stond wit.’

Aldus Ronald Snijders, in de ochtendshow van Giel op 18 augustus. Die dag was het namelijk slechte gedichtendag! De dag is volledig aan me voorbijgegaan, wat uitermate zonde is, want ik heb er stapels van liggen. Een kleine inhaalslag: 

Hier op Facebook lees je nog twee andere.

Ander goed nieuws a: deze pagina is nu ook te bereiken op humorheeftookzijnleukekanten.nl

Ander goed nieuws b: het seizoen is weer begonnen, er zullen weer stukjes geschreven worden en ik heb er zin in. 

Drs. P overleden

Drs. P

Hè wat een droefenis

Dat meneer P. nu dus

Na zoveel  jaren dan

Heen is gegaan

Hij inspireerde met

Ollekebollekes

Menige jongeling;

Dat blijft bestaan

(Poeh zeg nou jeetje man, dat is niet makkelijk, tijdens het schrijven liep ik zomaar vast, is het nou waarlijk een versvormtoevalligheid dat juist de naam van hem hier niet in past?)

Koffie staat klaar en thee kan u zetten

Alle credits naar Aart-Jan Venema, de Volkskrant.

Precies twee maanden geleden schreef ik een artikel over een merkwaardig theaterfenomeen: de bloemen. Voor het publiek een welkome vervanging van de aftiteling, maar voor de artiest niet altijd probleemloos. (Grote kwestie: wordt er ook gezoend?) Het bloemenmomentje is echter niet het enige dat er om de voorstelling heen gebeurt. Er zijn genoeg andere momenten (en dus mogelijke vreugdeaangelegenheden en/of crimes). De ontvangst, de kleedkamers, de koffie. En ook die laten regelmatig te wensen over, zo blijkt.

Afgelopen maandag stond er in de Volkskrant een leuk stuk over de werkomstandigheden van cabaretiers en acteurs. Waar moet volgens hen een goed theater aan voldoen? En waar gaat het hopeloos mis? Ff blendelen!

Yentl en de Boer winnen Annie M.G. Schmidtprijs

Yentl en de Boer, een cabaretduo bestaande uit Yentl Schieman en Christine de Boer, hebben vanmiddag de Annie M.G. Schmidtprijs gewonnen. Dat is een prijs voor het beste theaterlied van het seizoen. Ik denk dat ze nu aan het vechten zijn wie het bronzen borstbeeld van Annie M.G. Schmidt op haar nachtkastje mag hebben staan.
(Update: Niks vechten, ze hebben er elk één gekregen.)

De twee hebben de prijs gewonnen met hun lied 'Ik heb een man gekend'. Erg terecht. Sinds ik hun Plaat heb, laat ik het liedje te pas en te onpas aan iedereen horen. Je kunt het nummer hier luisteren via Spotify:


En hier op YouTube:



Dikke tip: Zoek het hele album op op Spotify en luister dan in ieder geval 'Heel Lang Geleden'. En o, je kunt ook gratis de 'Liedjes die niet op de plaat staan' downloaden ('Mensen om me heen' is een echte aanrader!).

Woensdag 27 mei ging ik naar hun voorstelling De Meisjes. Op die dag maakten Yentl en Christine een super leuke plog voor Humor heeft ook zijn leuke kanten.

Frank van Pamelen in navolging van Kees Torn

In 2004 maakte Kees Torn een heel knap Nederlands-Engels liedje, dat in 2014 opeens een internethit werd doordat Ionica Smeets het liet zien in Zomergasten.  Niet lang daarna tweette Frank van Pamelen: 'Speciaal voor @ionicasmeets': liedje #nederlandsfrans in de maak. Op zijn Kees Torns. Al was meteen de eerste avond soir...' En zo geschiedde. 

Toen Ionica Smeets in augustus 2014 te gast was bij Zomergasten liet ze een fragment zien van Kees Torn uit 2004. Hij had een briljant liedje gemaakt waarin het laatste woord steeds semantisch het Engelse equivalent van het voorlaatste woord is, maar fonetisch de continuele van de syntax. Ja. Echt. En hoewel het dus al tien jaar oud was, werd het opeens een internethit. Massaal werd het gedeeld, op Twitter, Facebook, Dumpert en andere onduidelijke websites die leuke filmpjes delen. Terecht natuurlijk. Het zit ongelooflijk knap in elkaar. Mocht je 'm per ongeluk gemist hebben, hier is 'ie nog eens:

Niet lang daarna zag ik een tweet van Frank van Pamelen, naar eigen zeggen ‘schrijver en zo,' maar stiekem ook cabaretier en taalkunstenaar:

Het is hem gelukt! Vandaag uploadde hij het filmpje. Hier is het laatste woord steeds het Fránse equivalent van het voorlaatste woord en fonetisch de continuele van de syntax (sorry, ik voel me zo intelligent als ik dit typ). Applaus voor Frank.